- 06-53506214
- info@koicarehoekschewaard.nl
- Gratis verzending vanaf €25,-
De Seneye Slide Pack bevat 3 navulslides voor de Seneye Pond V2. Elke slide gaat 30 dagen mee en meet onafgebroken vrije ammoniak (NH3), pH en temperatuur — ongeveer elk half uur, dag en nacht.
Daarmee ziet u de piek die uw druppeltest structureel mist: vrije ammoniak is het hoogst in de late middag, als uw pH en uw watertemperatuur op hun top staan.
Let op vóór u begint: de pH-bewaking vraagt een KH van 6 dKH of hoger, en een nieuwe slide moet minimaal 24 uur weken in vijverwater. Meet dus eerst uw KH.
€ 38,95 Incl. BTW
Als iemand aan de balie naar de Seneye Slide Pack vraagt, stel ik altijd eerst dezelfde vraag terug: hoe lang bent u van plan die meter te laten draaien? Want dit doosje is geen eenmalige aankoop bij een apparaat — het is de brandstof waar dat apparaat op loopt, en die is elke dertig dagen op.
Dat is geen kritiek op de Seneye. Het is gewoon hoe hij werkt, en ik vind dat u het moet weten voordat u de meter in uw vijver hangt, en niet pas als de eerste meetkaart is uitgewerkt.
Een Seneye zonder verse slide is namelijk een thermometer. De temperatuur blijft hij netjes doorgeven, maar juist de twee waarden waar u hem voor kocht — vrije ammoniak en pH — vallen dan stil.
Drie meetkaarten. Elke kaart gaat dertig dagen mee, dus dit pakje dekt drie maanden onafgebroken bewaking.
Zo’n kaart is geen elektronica maar chemie: een reactievlak dat kleurt op vrije ammoniak en een tweede dat op zuurgraad reageert. De meter leest die vlakken optisch uit, ongeveer elk half uur. Daarom hoeft u een Seneye ook nooit te ijken — de nauwkeurigheid zit in de kaart en niet in het apparaat, en met elke nieuwe kaart begint u weer op nul.
De keerzijde is dat een reactievlak opraakt. Na een maand kleurt het niet meer betrouwbaar, en dan meet u nog wel iets, maar niet meer wat er werkelijk in uw water zit.
Dit is het punt waarvoor ik dit stuk eigenlijk schrijf, en u leest het bijna nergens.
Seneye geeft zelf aan dat de pH-bewaking een carbonaathardheid van 6 dKH of hoger vraagt. Zit u daaronder, dan is niet de meter het probleem — dan is uw water het probleem, en de meter vertelt u dat luidkeels.
Bij een lage KH heeft uw vijver namelijk geen buffer. De pH zakt ’s nachts weg doordat vissen en planten koolzuur maken, en klimt overdag weer op zodra de algen dat koolzuur opnemen. Bij KH 3 kan het verschil tussen zonsopgang en late middag oplopen tot bijna een hele punt op de pH-schaal.
Uw meter ziet dat, elk half uur, en stuurt u braaf een waarschuwing. Elke dag opnieuw. Na een week zet u de meldingen uit, en dan heeft u een dure meter waar u niet meer naar kijkt.
Meet dus eerst. Een druppeltest voor KH kost een tientje en beantwoordt die vraag in twee minuten. Staat u onder de 6, breng dan eerst uw buffer op orde met KH+ voordat u aan de slides begint. Doet u het andersom, dan betaalt u drie maanden lang voor het bevestigen van een probleem dat u ook voor tien euro had kunnen vaststellen.
Waarom dan toch zo’n meter, als u met druppeltests ook een heel eind komt?
Om het tijdstip van meten. Vrijwel iedereen test op een rustig moment, meestal in de ochtend. En dat is nu net het moment waarop uw water er op zijn best uitziet.
Vrije ammoniak is het giftige deel van de ammoniak in uw vijver, en hoe groot dat deel is hangt af van uw pH en uw temperatuur. Hoe hoger die twee, hoe groter het giftige aandeel. Uw pH is het hoogst in de late middag, na een dag algengroei in de zon. Uw water is dan meteen ook op zijn warmst.
Met andere woorden: het gevaarlijkste half uur van uw etmaal valt precies buiten uw meetmoment. Een meter die dag en nacht doorloopt ziet die piek wel — en daar betaalt u voor. Wilt u de scheikunde erachter helemaal volgen, dan staat die uitgelegd bij de NH3-druppeltest.
Een verse meetkaart komt kurkdroog uit de verpakking en moet minstens een etmaal in vijverwater weken voordat hij klopt. Slaat u dat over, dan geeft uw eerste dag onzin en denkt u ten onrechte dat er iets mis is.
Hier gaat het in de praktijk mis, en altijd op dezelfde manier: de oude kaart loopt af op een dinsdag, u merkt het pas woensdag, en dan moet de nieuwe nog een etmaal weken. Twee dagen zonder bewaking, en het is Murphy die bepaalt welke twee dagen dat zijn.
De oplossing is eenvoudig. Leg de volgende kaart op dag negenentwintig alvast in een emmer vijverwater. Dan is de wissel een handeling van een minuut in plaats van een gat van twee dagen.
Dit hoort erbij, want de meter kopen is één beslissing en hem laten draaien is een andere.
Dat laatste is voor veel vijvers een verstandige keuze, en ik zeg het liever nu dan achteraf. In de winter voert u nauwelijks, ligt uw biologische belasting laag en gebeurt er weinig waar u ’s nachts van wakker hoeft te liggen. De maanden waarin een meter zijn geld verdient, zijn de maanden waarin u volop voert en het water warm is.
Waar hij dat óók doet: in de weken na een medicijnkuur, bij een nieuwe vijver die nog moet inrijden, en als er koi bij zijn gekomen. Dat zijn precies de momenten waarop een filter tekortschiet zonder dat u het aan het water afziet.
De ongebruikte kaarten liggen het beste koel, droog en donker, en het advies is ze binnen ongeveer twaalf maanden op te maken. Een keukenkastje binnen is prima; het schuurtje naast de vijver niet, want daar heeft u ’s zomers dertig graden en ’s winters vorst.
Wie het hele jaar door bewaakt, maakt een pakje ruim binnen die termijn op. Meet u alleen in het seizoen, koop dan liever elk voorjaar vers dan twee pakjes tegelijk voor de voorraad.
Zit u onder de zes dKH, dan komt dat vaak doordat uw uitgangswater al zacht is. Wat er bij u uit de kraan komt kunt u op postcode opzoeken bij Evides. Dat verklaart bij veel vijvers in deze regio meteen waarom de buffer zo snel opraakt.
Dan is dat een goede vraag, en het antwoord kost u niets. Neem een monster mee naar ‘s-Gravendeel, dan meet ik uw KH terwijl u erbij staat. Daarmee weet u binnen vijf minuten of dit pakje bij u zinvol is of dat er eerst iets anders moet gebeuren.
Ik verkoop liever een druppeltest van tien euro die het probleem aanwijst dan een abonnement van honderdvijftig euro per jaar dat het bevestigt.
Wat mij op mijn reizen naar Japan opvalt, is dat de kwekers daar nauwelijks apparatuur aan hun vijvers hebben hangen. Ze kijken, ze ruiken, ze voelen, en ze meten met de hand. Wat zij vóór hebben, is dertig jaar dagelijks dezelfde vijver. Heeft u die tijd niet — en wie heeft dat naast een baan — dan is een meter die dag en nacht meekijkt een prima vervanger voor dat oog.
Geschreven door Wim Maat — eigenaar van Koi Care Hoeksche Waard in ‘s-Gravendeel. Ruim 30 jaar in de koi, drie keer per jaar in Japan om zelf bij de kwekers te selecteren. Meer over mij · Stel gerust een vraag
| Gewicht | 0,100 kg |
|---|---|
| Afmetingen | 10 × 10 × 5 cm |
Als iemand aan de balie naar de Seneye Slide Pack vraagt, stel ik altijd eerst dezelfde vraag terug: hoe lang bent u van plan die meter te laten draaien? Want dit doosje is geen eenmalige aankoop bij een apparaat — het is de brandstof waar dat apparaat op loopt, en die is elke dertig dagen op.
Dat is geen kritiek op de Seneye. Het is gewoon hoe hij werkt, en ik vind dat u het moet weten voordat u de meter in uw vijver hangt, en niet pas als de eerste meetkaart is uitgewerkt.
Een Seneye zonder verse slide is namelijk een thermometer. De temperatuur blijft hij netjes doorgeven, maar juist de twee waarden waar u hem voor kocht — vrije ammoniak en pH — vallen dan stil.
Drie meetkaarten. Elke kaart gaat dertig dagen mee, dus dit pakje dekt drie maanden onafgebroken bewaking.
Zo’n kaart is geen elektronica maar chemie: een reactievlak dat kleurt op vrije ammoniak en een tweede dat op zuurgraad reageert. De meter leest die vlakken optisch uit, ongeveer elk half uur. Daarom hoeft u een Seneye ook nooit te ijken — de nauwkeurigheid zit in de kaart en niet in het apparaat, en met elke nieuwe kaart begint u weer op nul.
De keerzijde is dat een reactievlak opraakt. Na een maand kleurt het niet meer betrouwbaar, en dan meet u nog wel iets, maar niet meer wat er werkelijk in uw water zit.
Dit is het punt waarvoor ik dit stuk eigenlijk schrijf, en u leest het bijna nergens.
Seneye geeft zelf aan dat de pH-bewaking een carbonaathardheid van 6 dKH of hoger vraagt. Zit u daaronder, dan is niet de meter het probleem — dan is uw water het probleem, en de meter vertelt u dat luidkeels.
Bij een lage KH heeft uw vijver namelijk geen buffer. De pH zakt ’s nachts weg doordat vissen en planten koolzuur maken, en klimt overdag weer op zodra de algen dat koolzuur opnemen. Bij KH 3 kan het verschil tussen zonsopgang en late middag oplopen tot bijna een hele punt op de pH-schaal.
Uw meter ziet dat, elk half uur, en stuurt u braaf een waarschuwing. Elke dag opnieuw. Na een week zet u de meldingen uit, en dan heeft u een dure meter waar u niet meer naar kijkt.
Meet dus eerst. Een druppeltest voor KH kost een tientje en beantwoordt die vraag in twee minuten. Staat u onder de 6, breng dan eerst uw buffer op orde met KH+ voordat u aan de slides begint. Doet u het andersom, dan betaalt u drie maanden lang voor het bevestigen van een probleem dat u ook voor tien euro had kunnen vaststellen.
Waarom dan toch zo’n meter, als u met druppeltests ook een heel eind komt?
Om het tijdstip van meten. Vrijwel iedereen test op een rustig moment, meestal in de ochtend. En dat is nu net het moment waarop uw water er op zijn best uitziet.
Vrije ammoniak is het giftige deel van de ammoniak in uw vijver, en hoe groot dat deel is hangt af van uw pH en uw temperatuur. Hoe hoger die twee, hoe groter het giftige aandeel. Uw pH is het hoogst in de late middag, na een dag algengroei in de zon. Uw water is dan meteen ook op zijn warmst.
Met andere woorden: het gevaarlijkste half uur van uw etmaal valt precies buiten uw meetmoment. Een meter die dag en nacht doorloopt ziet die piek wel — en daar betaalt u voor. Wilt u de scheikunde erachter helemaal volgen, dan staat die uitgelegd bij de NH3-druppeltest.
Een verse meetkaart komt kurkdroog uit de verpakking en moet minstens een etmaal in vijverwater weken voordat hij klopt. Slaat u dat over, dan geeft uw eerste dag onzin en denkt u ten onrechte dat er iets mis is.
Hier gaat het in de praktijk mis, en altijd op dezelfde manier: de oude kaart loopt af op een dinsdag, u merkt het pas woensdag, en dan moet de nieuwe nog een etmaal weken. Twee dagen zonder bewaking, en het is Murphy die bepaalt welke twee dagen dat zijn.
De oplossing is eenvoudig. Leg de volgende kaart op dag negenentwintig alvast in een emmer vijverwater. Dan is de wissel een handeling van een minuut in plaats van een gat van twee dagen.
Dit hoort erbij, want de meter kopen is één beslissing en hem laten draaien is een andere.
Dat laatste is voor veel vijvers een verstandige keuze, en ik zeg het liever nu dan achteraf. In de winter voert u nauwelijks, ligt uw biologische belasting laag en gebeurt er weinig waar u ’s nachts van wakker hoeft te liggen. De maanden waarin een meter zijn geld verdient, zijn de maanden waarin u volop voert en het water warm is.
Waar hij dat óók doet: in de weken na een medicijnkuur, bij een nieuwe vijver die nog moet inrijden, en als er koi bij zijn gekomen. Dat zijn precies de momenten waarop een filter tekortschiet zonder dat u het aan het water afziet.
De ongebruikte kaarten liggen het beste koel, droog en donker, en het advies is ze binnen ongeveer twaalf maanden op te maken. Een keukenkastje binnen is prima; het schuurtje naast de vijver niet, want daar heeft u ’s zomers dertig graden en ’s winters vorst.
Wie het hele jaar door bewaakt, maakt een pakje ruim binnen die termijn op. Meet u alleen in het seizoen, koop dan liever elk voorjaar vers dan twee pakjes tegelijk voor de voorraad.
Zit u onder de zes dKH, dan komt dat vaak doordat uw uitgangswater al zacht is. Wat er bij u uit de kraan komt kunt u op postcode opzoeken bij Evides. Dat verklaart bij veel vijvers in deze regio meteen waarom de buffer zo snel opraakt.
Dan is dat een goede vraag, en het antwoord kost u niets. Neem een monster mee naar ‘s-Gravendeel, dan meet ik uw KH terwijl u erbij staat. Daarmee weet u binnen vijf minuten of dit pakje bij u zinvol is of dat er eerst iets anders moet gebeuren.
Ik verkoop liever een druppeltest van tien euro die het probleem aanwijst dan een abonnement van honderdvijftig euro per jaar dat het bevestigt.
Wat mij op mijn reizen naar Japan opvalt, is dat de kwekers daar nauwelijks apparatuur aan hun vijvers hebben hangen. Ze kijken, ze ruiken, ze voelen, en ze meten met de hand. Wat zij vóór hebben, is dertig jaar dagelijks dezelfde vijver. Heeft u die tijd niet — en wie heeft dat naast een baan — dan is een meter die dag en nacht meekijkt een prima vervanger voor dat oog.
Geschreven door Wim Maat — eigenaar van Koi Care Hoeksche Waard in ‘s-Gravendeel. Ruim 30 jaar in de koi, drie keer per jaar in Japan om zelf bij de kwekers te selecteren. Meer over mij · Stel gerust een vraag
| Gewicht | 0,100 kg |
|---|---|
| Afmetingen | 10 × 10 × 5 cm |
| Gewicht | 0,100 kg |
|---|---|
| Afmetingen | 10 × 10 × 5 cm |
Veelgestelde vragen
Volg altijd de gebruiksaanwijzing op de verpakking. Heeft u vragen over de juiste toepassing of dosering? Neem gerust contact met ons op voor persoonlijk advies.
De actuele voorraad wordt weergegeven op de productpagina. De meeste producten zijn direct uit voorraad leverbaar.
Ja, wij adviseren dagelijks klanten over Koi, vijvertechniek, waterkwaliteit en het oplossen van vijverproblemen. Neem gerust contact met ons op of bezoek onze winkel.
Trustindex verifieert dat de oorspronkelijke bron van de recensie Google is. Trustindex verifieert dat de oorspronkelijke bron van de recensie Google is. Trustindex verifieert dat de oorspronkelijke bron van de recensie Google is. Trustindex verifieert dat de oorspronkelijke bron van de recensie Google is. Trustindex verifieert dat de oorspronkelijke bron van de recensie Google is. Trustindex verifieert dat de oorspronkelijke bron van de recensie Google is. 
Trustindex verifieert dat de oorspronkelijke bron van de recensie Google is. Meer weten of advies nodig?
Of het nu gaat om koi, waterkwaliteit, filters, pompen of vijveronderhoud, wij helpen u graag verder. Neem vrijblijvend contact met ons op voor persoonlijk advies of bekijk ons uitgebreide assortiment vijverproducten.
€ 38,95 Incl. BTW
Betaal veilig met
De Seneye Slide Pack bevat 3 navulslides voor de Seneye Pond V2. Elke slide gaat 30 dagen mee en meet onafgebroken vrije ammoniak (NH3), pH en temperatuur — ongeveer elk half uur, dag en nacht.
Daarmee ziet u de piek die uw druppeltest structureel mist: vrije ammoniak is het hoogst in de late middag, als uw pH en uw watertemperatuur op hun top staan.
Let op vóór u begint: de pH-bewaking vraagt een KH van 6 dKH of hoger, en een nieuwe slide moet minimaal 24 uur weken in vijverwater. Meet dus eerst uw KH.
Als iemand aan de balie naar de Seneye Slide Pack vraagt, stel ik altijd eerst dezelfde vraag terug: hoe lang bent u van plan die meter te laten draaien? Want dit doosje is geen eenmalige aankoop bij een apparaat — het is de brandstof waar dat apparaat op loopt, en die is elke dertig dagen op.
Dat is geen kritiek op de Seneye. Het is gewoon hoe hij werkt, en ik vind dat u het moet weten voordat u de meter in uw vijver hangt, en niet pas als de eerste meetkaart is uitgewerkt.
Een Seneye zonder verse slide is namelijk een thermometer. De temperatuur blijft hij netjes doorgeven, maar juist de twee waarden waar u hem voor kocht — vrije ammoniak en pH — vallen dan stil.
Drie meetkaarten. Elke kaart gaat dertig dagen mee, dus dit pakje dekt drie maanden onafgebroken bewaking.
Zo’n kaart is geen elektronica maar chemie: een reactievlak dat kleurt op vrije ammoniak en een tweede dat op zuurgraad reageert. De meter leest die vlakken optisch uit, ongeveer elk half uur. Daarom hoeft u een Seneye ook nooit te ijken — de nauwkeurigheid zit in de kaart en niet in het apparaat, en met elke nieuwe kaart begint u weer op nul.
De keerzijde is dat een reactievlak opraakt. Na een maand kleurt het niet meer betrouwbaar, en dan meet u nog wel iets, maar niet meer wat er werkelijk in uw water zit.
Dit is het punt waarvoor ik dit stuk eigenlijk schrijf, en u leest het bijna nergens.
Seneye geeft zelf aan dat de pH-bewaking een carbonaathardheid van 6 dKH of hoger vraagt. Zit u daaronder, dan is niet de meter het probleem — dan is uw water het probleem, en de meter vertelt u dat luidkeels.
Bij een lage KH heeft uw vijver namelijk geen buffer. De pH zakt ’s nachts weg doordat vissen en planten koolzuur maken, en klimt overdag weer op zodra de algen dat koolzuur opnemen. Bij KH 3 kan het verschil tussen zonsopgang en late middag oplopen tot bijna een hele punt op de pH-schaal.
Uw meter ziet dat, elk half uur, en stuurt u braaf een waarschuwing. Elke dag opnieuw. Na een week zet u de meldingen uit, en dan heeft u een dure meter waar u niet meer naar kijkt.
Meet dus eerst. Een druppeltest voor KH kost een tientje en beantwoordt die vraag in twee minuten. Staat u onder de 6, breng dan eerst uw buffer op orde met KH+ voordat u aan de slides begint. Doet u het andersom, dan betaalt u drie maanden lang voor het bevestigen van een probleem dat u ook voor tien euro had kunnen vaststellen.
Waarom dan toch zo’n meter, als u met druppeltests ook een heel eind komt?
Om het tijdstip van meten. Vrijwel iedereen test op een rustig moment, meestal in de ochtend. En dat is nu net het moment waarop uw water er op zijn best uitziet.
Vrije ammoniak is het giftige deel van de ammoniak in uw vijver, en hoe groot dat deel is hangt af van uw pH en uw temperatuur. Hoe hoger die twee, hoe groter het giftige aandeel. Uw pH is het hoogst in de late middag, na een dag algengroei in de zon. Uw water is dan meteen ook op zijn warmst.
Met andere woorden: het gevaarlijkste half uur van uw etmaal valt precies buiten uw meetmoment. Een meter die dag en nacht doorloopt ziet die piek wel — en daar betaalt u voor. Wilt u de scheikunde erachter helemaal volgen, dan staat die uitgelegd bij de NH3-druppeltest.
Een verse meetkaart komt kurkdroog uit de verpakking en moet minstens een etmaal in vijverwater weken voordat hij klopt. Slaat u dat over, dan geeft uw eerste dag onzin en denkt u ten onrechte dat er iets mis is.
Hier gaat het in de praktijk mis, en altijd op dezelfde manier: de oude kaart loopt af op een dinsdag, u merkt het pas woensdag, en dan moet de nieuwe nog een etmaal weken. Twee dagen zonder bewaking, en het is Murphy die bepaalt welke twee dagen dat zijn.
De oplossing is eenvoudig. Leg de volgende kaart op dag negenentwintig alvast in een emmer vijverwater. Dan is de wissel een handeling van een minuut in plaats van een gat van twee dagen.
Dit hoort erbij, want de meter kopen is één beslissing en hem laten draaien is een andere.
Dat laatste is voor veel vijvers een verstandige keuze, en ik zeg het liever nu dan achteraf. In de winter voert u nauwelijks, ligt uw biologische belasting laag en gebeurt er weinig waar u ’s nachts van wakker hoeft te liggen. De maanden waarin een meter zijn geld verdient, zijn de maanden waarin u volop voert en het water warm is.
Waar hij dat óók doet: in de weken na een medicijnkuur, bij een nieuwe vijver die nog moet inrijden, en als er koi bij zijn gekomen. Dat zijn precies de momenten waarop een filter tekortschiet zonder dat u het aan het water afziet.
De ongebruikte kaarten liggen het beste koel, droog en donker, en het advies is ze binnen ongeveer twaalf maanden op te maken. Een keukenkastje binnen is prima; het schuurtje naast de vijver niet, want daar heeft u ’s zomers dertig graden en ’s winters vorst.
Wie het hele jaar door bewaakt, maakt een pakje ruim binnen die termijn op. Meet u alleen in het seizoen, koop dan liever elk voorjaar vers dan twee pakjes tegelijk voor de voorraad.
Zit u onder de zes dKH, dan komt dat vaak doordat uw uitgangswater al zacht is. Wat er bij u uit de kraan komt kunt u op postcode opzoeken bij Evides. Dat verklaart bij veel vijvers in deze regio meteen waarom de buffer zo snel opraakt.
Dan is dat een goede vraag, en het antwoord kost u niets. Neem een monster mee naar ‘s-Gravendeel, dan meet ik uw KH terwijl u erbij staat. Daarmee weet u binnen vijf minuten of dit pakje bij u zinvol is of dat er eerst iets anders moet gebeuren.
Ik verkoop liever een druppeltest van tien euro die het probleem aanwijst dan een abonnement van honderdvijftig euro per jaar dat het bevestigt.
Wat mij op mijn reizen naar Japan opvalt, is dat de kwekers daar nauwelijks apparatuur aan hun vijvers hebben hangen. Ze kijken, ze ruiken, ze voelen, en ze meten met de hand. Wat zij vóór hebben, is dertig jaar dagelijks dezelfde vijver. Heeft u die tijd niet — en wie heeft dat naast een baan — dan is een meter die dag en nacht meekijkt een prima vervanger voor dat oog.
Geschreven door Wim Maat — eigenaar van Koi Care Hoeksche Waard in ‘s-Gravendeel. Ruim 30 jaar in de koi, drie keer per jaar in Japan om zelf bij de kwekers te selecteren. Meer over mij · Stel gerust een vraag
| Gewicht | 0,100 kg |
|---|---|
| Afmetingen | 10 × 10 × 5 cm |
Menu